امام حسن مجتبی (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

در شگفتم از کسی که درباره غذای خود اندیشه و تأمل میکند ولی در مورد نیازمندیهای فکری و عقلی اش تأمل نمیکند. پس پرهیز میکند از آنچه معده اش را اذیت مینماید و سینه و قلب خود را از پست ترین چیزها پر میکند.

بحارالانوار، ج۱، ص۲۱۸