امام علی(ع) فرمود:

۱۳ آذر ۱۳۹۰

طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوبِ النَّاس‏.

خوشا بحال کسی که عیب خودش او را از عیب دیگران مشغول کرده است.

نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶

امام حسن مجتبی (ع) فرمود:

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹

پسرم با هیچ‏کس پیمان دوستى مبند مگر این که بدانى از کجا مى‏آید و به کجا مى‏رود و چون دقیق بررسى کردى و او را انسانى شایسته یافتى، بر پایه گذشت و اغماض و برادرى در سختیها و لغزشها با او رفتار کن و دوستى‏ات را استمرار بخش.

تحف العقول، ص۲۳۳، باب حکمه  ومواعظه

امام حسن مجتبی (ع) فرمود:

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹

النّاسُ فِی دارِ سَهْوٍ وَ غَفْلَةٍ یَعْمَلُونَ وَلا یَعْلَمُونَ فَاِذا صارُوا إلى الآخِرَةِ صارُوا اِلى دارِ یَقینٍ یَعْلَمُونَ وَ لا یَعْمَلُونَ.

مردم [در این دنیا] در خانه بى‏خبرى و غفلت بسر مى‏برند، پس هر کارى را انجام مى‏دهند، نمى‏دانند [ثمرش را] و چون به خانه آخرت روند، به وادى یقین در آیند و همه چیز را بدانند و لکن نتوانند عمل سودمندى را در آنجا براى خویش انجام دهند.

مصابیح الانوار، ج ۲، ص ۲۷۱

پیامبر خدا (ص) فرمود:

۱۳ شهریور ۱۳۸۷

هر کسی ندانسته دست به کاری بزند، بیشتر از آنکه اصلاح کند، تباه میکند.

روضه بحار، ج۱، ص۱۵۰

امام حسن مجتبی (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

در شگفتم از کسی که درباره غذای خود اندیشه و تأمل میکند ولی در مورد نیازمندیهای فکری و عقلی اش تأمل نمیکند. پس پرهیز میکند از آنچه معده اش را اذیت مینماید و سینه و قلب خود را از پست ترین چیزها پر میکند.

بحارالانوار، ج۱، ص۲۱۸

امام حسن مجتبی (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

گریه من برای دو چیز است: ۱- وحشت از ورود به صحنه قیامت ۲- جدایی از دوستان و عزیزانی که انسان بدانها وابسته و علاقه مند است.

بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۵۰

امام جواد (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

او (امام زمان) دارای غیبتی است که روزهایش زیاد و مدّتش طولانی است. پس افراد مخلص منتظر ظهور او هستند و افراد شکّاک مُنکر او میباشند.

منتخب الاثر، ص۲۲۴

امام صادق (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

شفاعت ما به کسی که نمازش را سبک بشمارد نمیرسد.

بحارالانوار، ج۸۲، ص۲۲۷

پیامبر اکرم (ص) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

نخستین چیزی که خداوند بر امّت من واجب کرد نمازهای پنجگانه است و نخستین عملی که از آنان بالا برده میشود و از آنان سؤال میشود همان نماز است.

کنزالعمّال، ج۷، ص۱۸۸۵۹

حضرت علی (ع) فرمود:

۲۷ بهمن ۱۳۸۶

اینجا (کربلا) قربانگاه عاشقان و مشهد شهیدان است، شهیدانی که نه شهدای گذشته و نه شهدای آینده به پای آنها نمیرسند.

تهذیب، ج۶، ص۷۳