امام علی(ع) فرمود:

۱۳ آذر ۱۳۹۰

طُوبَى لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوبِ النَّاس‏.

خوشا بحال کسی که عیب خودش او را از عیب دیگران مشغول کرده است.

نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶