یادی از مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد عمری

۱۳ آذر ۱۳۹۰

به منظور تسلیت به خاندان بزرگ عمری بویژه حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ کاظم عمری بمناسبت فوت مرحوم مغفور آیت الله حاج شیخ محمد عمری به همراه حضرت آیت الله استادی و ۱۵ نفر دیگر از روحانیون خدمتگذار بعثه مقام معظم رهبری به مسجد شیعیان مدینه در آخر شارع علی بن ابی طالب(ع) رفتیم.

پس از ادای احترام و قرائت فاتحه، فیلم کوتاهی از فراز و نشیب‏‏های زندگی آن عالم عامل و فرزانه سخت کوش و آن فاضل ذوب شده در سیره پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) گذاشتند. عبادت خالصانه و بی تابی او در عاشورای حسینی و نحوه عزاداری و گریه‏ هایش ما را منقلب کرد. او با سخنرانی هایش به دوستان امید و نوید می‏داد و در دل دشمنان هراس ایجاد می‏نمود. تشییع جنازه باشکوه وی نشانگر ارتباط و اخلاق نبوی او با مردم بود. مرتب قطعاتی از کلمات شیخ عمری بر روی فیلم گذاشته میشد: «اوصیکم باللین ثم اوصیکم باللین…. اوصیکم بالصبر ثم الصبر ثم الصبر ؛ توصیه میکنم شما را به اخلاق نیکو و مردم داری، توصیه میکنم شما را به مقاومت و بردباری..»

این عالم جلیل القدر شیعی که ۱۰۵ سال عمر کرد، ۴۰ سالش را در زندانهای آل سعود بسر برده بود.  جرم او حق گویی، بیان معارف اهل بیت(ع)، جلوگیری از انحرافات و برملا کردن تهمت‏های حاکمان سعودی به شیعه بود. او گناهی جز ظلم ستیزی و مقاومت در برابر هیئت حاکمه آل سعود و وهابیت منحرف نداشت.

در بعد عبادی این شخصیت بزرگ، همین بس که بیش از ۷۸ سفر به زیارت بیت الله الحرام در ایام موسم حج مشرف گردید که از این تعداد ۱۸ سفر آن را برای بدست آوردن رضای حق با پای پیاده پیمود.

در اتاق ملاقات های مرحوم شیخ، وکالت‏نامه‏ های او از ۱۱ نفر از مراجع بزرگ و آیات عظام همچون امام خمینی، سید ابوالحسن اصفهانی، سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خوئی، سید محمود شاهرودی، محمد فاضل، جواد تبریزی، سید علی خامنه‏ ای، سید علی سیستانی، سید محمدهادی میلانی و… به چشم می خورد و هر کسی را به خود مشغول میکرد.

براستی حدود ۷۰ سال وکالت در امور حسبیه و وجوهات شرعی از سوی مراجع عالیقدر شیعه به همراه پاکی و صداقت و رسیدگی به فقراء و انسجام شیعه، ارزش فوق العاده ‏ای دارد که نمی توان ارزش آن را معین و محاسبه کرد.

مقاومت و ایستادگی شیخ در کارهای سیاسی و اجتماعی زبانزد همه مردم است زیرا از ۵۰ سال قبل سه بار منزل و مسجد متعلق به شیخ را (نزدیک بقیع [شرق حرم] و نزدیک مسجد قمامه [جنوب حرم] و نیز برای بار سوم در نزدیکی مسجد بلال بعد از شارع ستین) به بهانه‏ های مختلف تخریب کردند و او هرگز خسته نشد و برای چهارمین بار در آخر شارع علی بن ابی طالب(ع) (منطقه باب العوالی) مسجدی را به نام امام حسن مجتبی (ع) در مزرعه شخصی خود ساخت.

او در دو دهه اخیر عمر پربرکت خویش مسجد چهارم را به صورتی زیبا آغاز کرد و در میان باغچه شخصی خود که ۵ هکتار مربع است مسجدی به مساحت ۳۰۰۰ متر مربع در دو طبقه ساخت که مهبط دوستداران اهل بیت(ع) از کشورهای مختلف میباشد و هر روز و شب، گاه بیش از ۵۰۰۰ نفر نماز می‏خوانند و خدا را عبادت میکنند و ثوابش را به روح مرحوم آیت الله شیخ محمد عمری نثار می نمایند. الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى‏ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ (رعد: ۲۹)

در پایان این زندگی اسطوره‏ ای شرافتمندانه سیاسی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی، جسد پاکش با حضور صدها هزار نفر از شیعیان و علاقمندان از اهل سنت از مدینه منوره و شهرهای دیگر حجاز و نیز خارج از کشور تشییع گردید.

وی را در بقیع غرقد (مضجع شریف چهار امام معصوم) و در جوار حلیمه سعدیه به خاک سپردند که بحمدالله موفق شدیم با عده‏ ای از دوستان به زیارت مقبره شریف ایشان نائل گردیم و فاتحه‏ ای قرائت کرده و طلب مغفرت و رحمت نماییم.