خصوصیات خانه فاطمه (سلام الله علیها)

۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۷

رفتار، کردار و گفتار فاطمه زهرا (س)از جمله منابع و ذخائری است که امت اسلامی در هر فرصتی میتواند از آن بهره مند شود. سیره اطمینان بخش او مورد تأیید بقیه الله الاعظم (عج) و دیگر پیشوایان معصوم (ع) قرار گرفته است.
امام عصر(عج) میفرماید:  
وفی ابنة رسول الله (ص) لی اسوة حسنة (۱)؛ فاطمه اطهر دختر پیامبر (ص) الگو و اسوه ای است که که ما بدان اقتدا میکنیم و آن را سر لوحه کارهای خویش قرار میدهیم …

توجه کوتاه به منزل کوچک و زندگی پرفراز و نشیب او، راه سعادت را نشان میدهد و انسان مضطرب و دردمند را از گرفتاریها می رهاند. اینک شما و خانه چند منظوره فاطمه (س)، خانه ای که آیات ۳۷-۳۶ سوره نور درباره آن نازل گردید:

فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیها بِالْغُدُوِّ وَ الآْصالِ (*) رِجالٌ لا تُلْهِیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِیتاءِ الزَّکاةِ یَخافُونَ یَوْماً تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ الأَْبْصارُ.
ادامه نوشته را بخوانید »

شناخت و معرفی اباعبد الله الحسین (علیه السلام)

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

ابوبصیر می‌گوید امام صادق (ع) فرمود: روزی پدرم رو به جابر بن عبد الله انصاری کرد و فرمود: از تو سؤالی دارم که در خلوت باید مطرح کنم، هر گاه فرصت بیشتری داشتی بگو.

جابر عرض کرد هر زمانی را که شما دوست دارید در محضر شما خواهم بود.

امام باقر (ع) فرمود: جابر، لوحی را که در دست مادرم فاطمه (س) دختر پیامبر خدا (ص) دیده‌ای، چگونه بود؟ مرا از نوشته‌های آن آگاه ساز!

جابر پاسخ داد: خدا را گواه می‌گیرم در زمان زندگی رسول خدا (ص) به منزل مادرت فاطمه (س) رفتم تا بخاطر ولادت حسین بن علی (ع) تهنیت و تبریک گویم. به هنگام ورود در دستان مبارکش لوحی (از پوست نازک) سبزرنگ دیدم که گمان کردم از زمرّد است. در آن لوح نوشته‌ای سفید و نقره‌ای رنگ که همانند رنگ خورشید می‌درخشید مشاهده کردم. عرض کردم: پدر و مادم به فدای شما، این لوح چیست؟

فاطمه (س) فرمود: خداوند این لوح را به پیامبر هدیه داد، در این لوح نام پدرم و نام شوهرم و اسامی دو فرزندم و دیگر پیشوایان معصوم که از فرزندان من هستند نوشته شده است. پدرم آن را به نشانه بشارت و خوشنودی به من عنایت کرد.

ادامه نوشته را بخوانید »

على (علیه السلام) دوّمین اسوه جهان هستى

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

قال رسول الله (صلى الله علیه وآله): إنّ اللّه – تبارک و تعالى – جعل لأخی علی بن أبی طالب فضائل لا یحصی عددها غیره ؛
 پیامبر خدا (صلى الله علیه وآله) فرمود: همانا خداوند براى برادرم على بن ابى‏طالب (‏علیه السلام) فضائل و برترى‏هایى قرار داد که شمارش آن از توان غیر خدا خارج است.
 در میان ۱۲۰۰۰ صحابه و یاران پیامبر خدا که در کتاب‏هاى رجالى و تراجم ثبت و ضبط گردیده و یا معرّفى شده‏اند، تنها امیرمؤمنان على بن ابى‏طالب (ع) است که آیینه تمام‏نماى صفات جمال و جلال حق شده و همه کمالات الهى در سیرت و صورت او جلوه و تبلور پیدا کرده است. خشم و رحمت، زهد و قدرت، شجاعت و خوف، فقر و بخشندگى، عبودیت و جسارت و… در او نمایان است، گویا مجمع همه صفات متضادّى(۱) است که هر کدام در جاى خود جلوه‏اى از صفات رحمانى است و هر سالک موحّدى چون مى‏خواهد مُراد و کعبه دل خویش را پیدا کند و جلوه‏اى از حقیقت محمّدیه را ببیند غیر از او مولا و اسوه‏اى را نمى‏تواند نشانه بگیرد تا آرامش پیدا کند و مَظهر «أَلا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب»(۲) گردد. شاید از همین جهت بود که عبد حقیقى خدا فرمود: «النظر إلى علی بن أبی‏طالب علیه السلام عبادة و ذکره عبادة و لا یقبل إیمان عبد إلّا بولایته و البراءة من أعدائه» ؛ نگاه به چهره پرفروغ على بن ابى‏طالب بندگى خداست، ذکر و یاد او عبادت و خشوع در برابر خداست و ایمان بنده‏اى پذیرفته نخواهد شد مگر با ولایت على و بى‏زارى جستن از دشمنان او.(۳)
ادامه نوشته را بخوانید »

مجلس مناظره امام علی بن موسی الرضا (ع) با جاثلیق

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

مأمون بعد از معرفی امام (ع) در آن مجلس تشریفاتی – از جاثلیق خواست پرسش های خود را با توجه به عدالت و انصاف آغاز کند.
جاثلیق گفت : من چگونه با کسی بحث کنم که قدر مشترک نداریم ؛ او به کتابی استدلال می کند و به پیامبری معتقد است که من ایمان ندارم.
امام (ع) فرمود : چنانچه به انجیل شما استدلال کنم می پذیرید ؟
جاثلیق : می پذیرم گرچه به ضرر من باشد.
امام (ع) : هرچه دوست داری سئوال کن ؟
جاثلیق پرسید : درباره نبوت عیسی (ع) و انجیل چه می گوئید، آیا چیزی از آن را انکار می کنید ؟
جواب امام (ع) : من به نبوت عیسی و کتابش و به آنچه به امت خویش بشارت داده و حواریون به آن اقرار کرده اند اعتراف می کنم و لکن به انجیلی که به نبوت محمد (ص) بشارت نداده کافرم و قبول ندارم.
جاثلیق : چنانچه دو شاهد از غیر اهل مذهب تو گواهی دهند (کسانی که مورد قبول ما باشند) ما هم معترفیم و آن را می پذیریم.

ادامه نوشته را بخوانید »

پانزدهم رمضان ، ولادت سبط رسول خدا

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

پانزدهمین روز ماه مبارک رمضان، سال دوم یا سوم هجرت بود که اولین ثمره نبوت و امامت،‌ مدینة الرسول را نورباران کرد و کانون امامت و ولایت را درخششی دیگر بخشید. پیشانی بلندش تجلّی فروغ نبوّت و امامت را در خود ترسیم کرده بود. موجی از سرور و شادی خاندان اهل بیت (ع) را فرا گرفت. این نوزاد بیشترین شباهت را به پیامبر اسلام داشت. پدرش علی بن ابی طالب و مادرش فاطمه زهرا از خوشحالی در پوست خود نمی گنجیدند.
پیامبر (ص) علاقه خاصی به امام حسن مجتبی داشت، بگونه ای که او را می بوسید و می بویید و میفرمود:
«اللهم انّی احبّه فاحبّه و احبّ من یحبّه» ؛ بارالها! من او (حسن) را دوست دارم،‌ پس تو هم او را دوست بدار و دوست بدار هر کس او را دوست دارد.

ادامه نوشته را بخوانید »

رحلت جانگداز آیت الله العظمی فاضل لنکرانی (ره)

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

امام صادق (ع) فرمود:
«آنگاه که خداوند بنده‌ای را دوست بدارد و بخواهد او را مورد تفقّد و تنعّم خویش قرار دهد، چند چیز را به او عنایت خواهد کرد.
۱- با اشارات و نشانه‌ها، اطاعت و بندگی خویش را به او القاء می‌کند.
۲- او را در برابر کمترین داده‌ها (نعمت‌ها) قانع نموده و شکرگذار خواهد نمود.
۳- او را دانا و فقیه و دین‌شناس نموده تا خود هدایت و منشأ راهنمایی دیگران گردد.
۴- با اعطای باورهای صحیح، یقین او را (به مبدأ و معاد) تقویت می‌کند.
۵- همّت خودکفایی و استقلال را به وی عنایت می‌نماید.
۶- او را در همه افکار و کردار خویش مظهر عفاف و پاکدامنی خواهد نمود.(۱)
 
روز دوشنبه ۲۸/۳/۸۶ مصادف با شهادت صدیقه طاهره، امّ الائمه فاطمه زهرا (س) است. در این روز جسم مطهّر مرجع تقلید شیعه حضرت آیت الله فاضل لنکرانی در جوار حرم ملکوتی کریمه اهل بیت فاطمه معصومه (س) به خاک سپرده خواهد شد.
ادامه نوشته را بخوانید »

نیمه خرداد ؛ تجدید پیمان با امام امّت

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

چهارده خرداد هیجدهمین سالگرد رحلت ملکوتی نایب عام امام زمان (عج) امام خمینی (ره) می‌باشد.
ملت ایران و همه آزادگان جهان عزّت و شرف خود را از مجاهدت‌ها و مبارزات اصولی و حساب‌شده آن سفرکرده الهی می‌دانند.
امسال هم مانند سال‌های گذشته شاهد حضور میلیون‌ها عاشق راه و سیره او در کنار مزارش خواهیم بود.
شرکت‌کنندگان در هیجدهمین سالگرد رحلت او اعمّ از مرد و زن، پیر و جوان همه و همه با او پیمان می‌بندند از اهداف و آرمان‌های الهی‌اش دفاع کنند و جلوی تجاوزات و حرکت‌های قلدرمآبانه آمریکا و اسرائیل و اعوانش را بگیرند.
ما از حرکت و سیره آن مرد الهی الهام گرفتیم که آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند و باید با سرشکستگی و خفّت سرزمین عتبات مشرفه عراق را ترک گوید، انشاء الله.
جهت آشنایی با سیره امام راحل به چند فراز از نکات برجسته نقل شده توسط شاگردان آن مرد بزرگ اشاره می‌کنیم.
ادامه نوشته را بخوانید »

شهادت استاد مرتضی مطهری

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

دوازدهم اردیبهشت ماه سالروز شهادت معلّمی بزرگ، عالمی فیلسوف ، فقیهی عارف و مفسّری مجاهد می‌باشد . آری، در چنین روزی استاد مرتضی مطهری به دست کوردلان منافق در سال ۱۳۵۸ به شهادت رسید.
به واقع می‌توان ادّعا کرد که یکی از شخصیت‌های برجسته در شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی ایران آن شهید عزیز بود.
ایشان از سال ۴۲ به بعد با تلاش وسیعی به تبیین فرهنگ اسلامی در جامعه پرداخت و همراه با دیگر روحانیان مبارز رسالت بزرگ تدوین فرهنگ انقلاب را به عهده داشت.
فعالیت شهید مطهری در «حسینیه ارشاد» و «مسجد جاوید» و «مسجد الجواد» در بین سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۰ شاهد این مطلب است.
ادامه نوشته را بخوانید »

هفته وحدت و کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

قال امیر المؤمنین علی (ع): «لمّا ولد رسول الله (ص) ألقیت الأصنام فی الکعبة على وجوهها فلمّا أمسى سمع صیحة من السماء جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً »
امیرمؤمنان (ع) فرمود: هنگامی که پیامبر خدا (ص) متولد شد، بت‌های داخل خانه کعبه همگی به صورت فرو ریختند و چون آن روز شب شد ندایی از آسمان برآمد: «حق آمد و باطل رفت، همانا باطل نابودشدنی است».

المناقب، ابن شهر آشوب، ج۱، ص۳۱

در هفده ربیع الاول سالروز ولادت گرامی نبی مکرّم اسلام، عده‌ای از نخبگان و برگزیدگان امت اسلامی در کشور جمهوری اسلامی ایران اجتماع کردند و ولادت اسوه جهان خلقت «محمد بن عبدالله» را گرامی داشتند زیرا او پیامبر رحمت، عقل کل، هادی سبل، آورنده وحی الهی، احیاگر گنجینه‌های عقول، نجات‌بخش بشریت و بزرگترین عامل وحدت انسان‌ها در روی کره خاکی است.
ادامه نوشته را بخوانید »

ولایتعهدی امام رضا (ع) ؛ انگیزه ها و آثار

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

هارون در سال ۱۹۳ هـ ق در خراسان مُرد و در همان جا دفن شد ولی فرزند خویش، «امین» را جانشین خود قرار داد و حکومت بغداد را به وی سپرد.
فاصله‌ای نشد که امین برخلاف نظریه مشاورین خود برادرش «مأمون» را از جانشینی عزل کرد تا فرزندش موسی را جایگزین کند. این امر سبب شد مأمون به مخالفت برخیزد و در مقابل، «امین» را عزل نماید. بدین ترتیب درگیری و نزاع آغاز شد و  پس از پنج سال مأمون پیروز میدان گردید و سر برادر را برید و در شهرها و گذرگاه‌ها به نمایش گذاشت.
مأمون در سال ۱۹۸ هـ ق به فکر افتاد علویان را که بزرگترین تهدید محسوب می‌شدند از سر راه خود بردارد زیرا چهل سال بعد از حادثه عاشورا، نهضت‌های آزادی‌بخش شیعی و مبارزه آنان با ستم‌ها و تجاوزات بنی‌امیه و بنی‌عباس ادامه داشت. بنابراین مأمون می‌خواست به این مبارزه ریشه‌دار خاتمه دهد و کاری را که همه خلفای اموی  و عباسی آرزو می‌کردند، عملی سازد.
ادامه نوشته را بخوانید »